Lionel Messi ka reaguar për herë të parë pas ndarjes nga jeta të babait të tij, me një mesazh të ndjerë në të cilin rrëfen dhimbjen e humbjes dhe kujton momentet e fundit që kaluan së bashku. Ylli argjentinas flet edhe për Botërorin e fundit, ku i ati dëshironte shumë ta shihte duke luajtur, ndërsa tregon se mungesa e mesazheve të tij pas ndeshjeve e bëri të kuptonte se gjendja ishte rënduar.

Reagimi i plotë i Lionel Messit:

“Babi, ende nuk mund ta besoj që ke ikur. Nuk po arrij ta pranoj, ose më saktë, nuk dua ta pranoj. E kam shumë të vështirë të imagjinoj që nuk do të të shoh më, që nuk do të flasim më. E di që po vuaje dhe që kështu është më mirë, por ike shumë shpejt. Kishim ende shumë gjëra për të shijuar së bashku.

Aq shumë më kërkoje të luaja në Botërorin e fundit, dhe pikërisht pak ditë para se të fillonte ishte koha kur u bëre më keq. Ishte hera e parë që nuk do të ishe i pranishëm në një turne, por mami më thoshte që do të bëheshe më mirë dhe që do ta merrje veten për të udhëtuar. Unë të thosha që do të arrinim në finale në mënyrë që ti të mund të udhëtoje.

Sa herë që mbaronte një ndeshje, e prisja dhe më mungonte mesazhi yt. Aty e kuptova që situata ishte vërtet e keqe. Sidoqoftë, nuk rreshta së menduari për të shkuar sa më larg të ishte e mundur, për të të dhënë kohë që të mund të shihje një ndeshje. Arritëm në finale dhe ti nuk munde të ishe aty. Doja ta fitoja për të ta sjellë dhe për të të treguar një të re. Nuk munda, këmbët nuk më mbanin më. Këtë herë u përpoqa të dilja kundër fizikut tim, por nuk munda. Nuk arrita të ndihesha mirë asnjëherë.

Kur arrita, ti mendoje se e kishim humbur finalen me penallti. Nuk mundëm të flisnim për asgjë nga ato që ndodhën. Nuk munde të shijoje asgjë. Nuk dolëm kampionë, por nuk e ke idenë se sa e shijuam çdo ndeshje. Edhe një herë, kishe të drejtë: duhej të isha aty dhe ta luaja.

Po t'i them këto sepse ishte e vetmja gjë për të cilën nuk mundëm të flisnim, pasi gjithçka tjetër ti tashmë e di. Ne flisnim çdo ditë dhe shiheshim sa herë që ishte e mundur për shkak të angazhimeve të mia.”

\"Nuk e di çfarë do të bëj pa ty, nuk e di si të vazhdoj. Unë thjesht luaja futboll dhe tani kam mjaft dyshime nëse do të vazhdoj ta bëj edhe për shumë kohë. Ishe pranë meje që nga fillimi, mungonte aq pak deri në fund. Pse nuk u mbajte edhe pak më shumë dhe të mbaronim bashkë?

E di që lumturia jote ishte ta shihje mirë familjen tënde, gruan tënde, fëmijët e tu dhe, mbi të gjitha, pa e marrë vesh të tjerët, të më shihje mua duke luajtur... ????

Që i vogël ishte gjithmonë kështu. Më çoje në të gjitha stërvitjet posa ktheheshe nga puna. Në shumë prej tyre më çonte mami sepse ti ishe duke punuar.

Natyrisht, në ndeshje nuk mungoje në asnjë. Sa vuaje duke më parë dhe sa e shijoje, edhe pse kurrë nuk më jepje shumë lëvdata.

Ishe baba, mik dhe përfaqësues. Ishe gjithmonë personi që duhej të ishe në çdo moment dhe kurrë nuk gabove në asgjë. Përtej disa qortimeve apo grindjeve, gjithmonë kishe të drejtë. Në fund dilte siç thoshe ti.

Do të më mungosh shumë, por gjithmonë do të jesh i pranishëm, dhe mbi të gjitha në edukimin e fëmijëve të mi, sepse i mësoj dhe i edukoj siç bëtë ju me mua.

Pusho në paqe dhe na ruaj nga lart siç bëje këtu. Faleminderit për gjithçka.

Të dua, babi. ❤️\"